گذر کردم از این رویا، که غرق خنده هات باشم
از این که آخرش روزی، توی قلب تو من جا شم

میدونم تو گریزونی، از اینکه ماهِ من باشی
از اینکه تا تهِ دنیا، بیای همراهِ من باشی

نداری باور این عشقو، منو عاشق نمی دونی
میدونم بختِ من نحسه، میری، آخر نمی مونی

می بینم مرگ دنیامو، دلم سنگین از این درده
اینم پاداش قلبِ من، همیشه دستِ من سرده

داره می پوسه احساسم، تو این دنیای دلمرده
همه با طعنه می خندن، می گیرن از دلم خرده

شکایت دارم از دنیا! شکایت دارم از چشمام!
شکایت دارم از تنهایی تکراری دستام

می مونم با تو تا غصه، نشه بر قلبِ تو چیره
نشی زندونی بغضت، مثِ من تو شبِ تیره

نمیخوام مثلِ من باشی، پر از افسوس و غم باشی
می خوام دنیات بهشت باشه، تو قلبِ هر کسی جا شی

میخوام روزی ببینم که، گرفتی زندگی از سر
شدی رویای اونی که، گرفته قلبتو در بر

میخوام حتی به جای من، بخندی تو، نگی دیره
بگیره دستتو اون که، میاد قلبت رو می گیره

نمیشی تو گلِ باغم، خودم خوب اینو میدونم
میدونم سخته این کابوس، ولی غمها رو می رونم

اینا دردِ منه، اما، بدون تقصیر هیچکس نیس
شاید تقدیرمه عشقت، که چشم تو نباشه خیس

واسه زخمای قلبِ تو، فقط من مرهمی هستم
اگرچه جز چشای تو، رو هر کس چشممو بستم

ندارم انتظار از تو، که باشی عاشق زارم
نه مدیونی، نه مجبوری بگی : "تنهات نمی ذارم"

گذر کردم از این رویا، که قلبت مال من باشه
از اینکه صبحِ چشم تو، فقط رو قلب من وا شه